| نقش واقعیت افزوده، بازیوارسازی و کلاسهای مجازی در ارتقای یادگیری دانشآموزان مدارس چندپایه: یک مرور نظاممند |
| کد مقاله : 1374-MGE7 |
| نویسندگان |
|
فاطمه خاکباز1، سیده نرگس صالحی *2 1گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، اهواز 2گروه آموزش روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| هدف از این پژوهش، انجام یک مرور نظاممند با رویکرد اسنادی برای شناسایی و تحلیل مدلهای آموزشی فناورانه قابلکاربرد در کلاسهای چندپایه است. برای این منظور، مطالعات منتشرشده در بازه زمانی حدود پانزده سال اخیر از پایگاههای اطلاعاتی معتبر از جمله Google Scholar، ERIC، Scopus، SID و Magiran با کلیدواژههایی مرتبط با چندپایه، فناوری آموزشی و مدلهای تدریس فناورانه جستوجو و مطابق با معیارهای ورود و خروج مشخص انتخاب و تحلیل شدند. نتایج حاصل نشان داد که مدلهایی مانند یادگیری ترکیبی، کلاس معکوس، یادگیری تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی، یادگیری پروژهمحور دیجیتال، آموزش معلمیار دیجیتال و بازیهای آموزشی بیشترین ظرفیت را برای استفاده در محیطهای چندپایه دارند. تحلیل مضمون پژوهشها بیانگر آن بود که مؤلفههایی همچون یادگیری خودراهبر، شخصیسازی محتوا، انعطافپذیری زمانی، استفاده از محتوای دیجیتال ساختاریافته و کاهش بار مدیریتی معلم، از عوامل کلیدی موفقیت این مدلها محسوب میشوند. با این حال، چالشهایی نظیر کمبود زیرساختهای فناوری، شکاف سواد دیجیتال، مقاومت نسبت به تغییر شیوههای تدریس و نبود منابع بومیسازیشده در بسیاری از مطالعات گزارش شد. جمعبندی مرور نشان میدهد که هیچ مدل واحدی برای همه کلاسهای چندپایه مناسب نیست؛ بلکه ترکیبی انعطافپذیر از چند مدل فناورانه بسته به شرایط مدرسه و توانمندی معلم میتواند بیشترین اثربخشی را داشته باشد. این نتایج میتواند برای سیاستگذاران آموزشی، طراحان برنامههای درسی و معلمان چندپایه در انتخاب یا طراحی مدلهای فناورانه مناسب مورد استفاده قرار گیرد. |
| کلیدواژه ها |
| کلاس چندپایه، فناوری آموزشی، مرور نظاممند، یادگیری ترکیبی، کلاس معکوس، یادگیری تطبیقی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
