نقش هوش‌مصنوعی در توسعه دانش (PCK) دانشجومعلمان برای تدریس کلاس‌های چندپایه
کد مقاله : 1350-MGE7
نویسندگان
مریم فاضل الوار علیا *1، رقیه بالازاده جقناب2، فاطمه مردان اربط3
1دانشجو آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرا
2دانشجوی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس فاطمه الزهرا تبریز
3گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با رویکردی کیفی و مبتنی بر تحلیل تماتیک، نقش هوش مصنوعی را در توسعه دانش محتوایی–پداگوژیکی (PCK) دانشجومعلمان برای تدریس کلاس‌های چندپایه بررسی می‌کند. در این مطالعه، ۱۱ دانشجومعلم آموزش ابتدایی که تجربه استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی در طراحی درس یا کارورزی داشتند، از طریق مصاحبه نیمه‌ساختاریافته مورد بررسی قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها نشان داد که هوش مصنوعی برای دانشجومعلمان به‌مثابه یک ابزار حمایتی مؤثر عمل کرده و توانایی آنان را در تحلیل محتوا، تفکیک سطوح یادگیری پایه‌ها و طراحی فعالیت‌های چندسطحی ارتقا بخشیده است.
یافته‌ها نشان می‌دهد که استفاده از هوش مصنوعی موجب تقویت پیوند بین دانش محتوایی (CK) و روش‌های تدریس (PK) شده و در تولید طرح درس، سناریوهای آموزشی، کاربرگ‌ها و مثال‌های متناسب با سطوح مختلف دانش‌آموزان نقش مهمی ایفا می‌کند. علاوه بر این، افزایش خلاقیت، تنوع‌بخشی به فعالیت‌ها و صرفه‌جویی در زمان از مزایای برجسته گزارش‌شده توسط مشارکت‌کنندگان است. با این حال، دانشجومعلمان چالش‌هایی مانند دشواری در تدوین پرامپت دقیق، احتمال وابستگی بیش از حد به خروجی‌های هوش مصنوعی، ایده‌آل‌گرایی این ابزارها و عدم انطباق کامل برخی پیشنهادها با واقعیت کلاس چندپایه را تجربه کرده‌اند.

نتایج پژوهش نشان می‌دهد که اگرچه هوش مصنوعی می‌تواند به‌طور معناداری در توسعه PCK دانشجومعلمان مؤثر باشد، اما این کاربرد تنها زمانی به نتایج مطلوب می‌انجامد که دانشجومعلمان از سواد فناوری کافی، نگاه انتقادی و توان تحلیل و اصلاح خروجی‌ها برخوردار باشند. در نهایت، پژوهش بر ضرورت آموزش رسمی سواد هوش مصنوعی و پرامپت‌نویسی، و هدایت حرفه‌ای دانشجومعلمان برای استفاده آگاهانه از این ابزار در طراحی تدریس چندپایه تأکید می‌کند.
کلیدواژه ها
واژه‌های کلیدی: هوش مصنوعی، دانش پداگوژیکی–محتوایی (PCK)، دانشجومعلمان، تدریس چندپایه، تحلیل تماتیک
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر