| فقدان برنامه تخصصی برای تربیت معلمان کلاس های چندپایه در دانشگاه فرهنگیان |
| کد مقاله : 1316-MGE7 |
| نویسندگان |
|
فاطمه مردای *، روژین نوری دانشجو معلم |
| چکیده مقاله |
| هدف از پژوهش حاضر، واکاوی نارساییهای ساختاری نظام تربیت معلم تخصصی و بررسی چالشهای تدریس در کلاسهای چندپایه دوره ابتدایی، بر اساس تجارب زیسته معلمان در مناطق کمجمعیت است. با توجه به اینکه کلاسهای چندپایه یک راهکار اجتنابناپذیر برای تحقق فراگیری آموزشی در ایران محسوب میشوند، اما همچنان با غفلت سیستمی و فقدان حمایتهای تخصصی مواجهاند. این پژوهش از طریق تحلیل محتوای کیفی و بر مبنای تجارب زیسته، به دستهبندی و تحلیل موانع موجود در این کلاسها پرداخته است.دادههای پژوهش با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، به استخراج ۱۰۶ کد باز منجر گردید که پس از سازماندهی، در زیرمجموعه چهار کد گزینشی اصلی شامل نارسایی ساختاری، موانع حرفهای، چالشهای فردی و تنوع و پیچیدگی زمینهای طبقهبندی شدند.نتایج نشان داد که ریشه اصلی چالشهای معلمان، نارسایی ساختاری در تربیت معلم است؛ بهطوری که آموزشهای پیش از خدمت، فاقد دانش تخصصی و عملی لازم برای مدیریت کلاسهای چندپایه بوده و موجب «شوک روز اول» خدمت در معلمان تازهکار میشود. این نقص سیستمی، معلمان را به سوی انزوای حرفهای و اتکا به «رشد تجربی» و روشهای آزمون و خطا سوق داده است. همچنین، کمبود وقت به عنوان مهمترین چالش فردی و بار کاری مضاعف ناشی از چندپارگی نقشها، فشار روانی و فرسودگی شغلی معلمان را تشدید کرده است. تم تنوع و پیچیدگی زمینهای نیز چالشهای منحصر به فرد مناطق دوزبانه و ناهمگونی سنی-جنسی (بهویژه با حضور دانشآموزان در بحران بلوغ پایه ششم) را برجسته میکند.در نهایت، پژوهش بر این تأکید دارد که کیفیت پایدار در کلاسهای چندپایه، مستلزم تغییر الگو در نظام آموزشی است؛ به نحوی که تدریس چندپایه به عنوان یک تخصص حرفهای به رسمیت شناخته شود و از طریق تعدیل برنامه درسی ملی (با تأکید بر تلفیق و بومیسازی) و تخصیص پشتیبانی تخصصی به معلمان، از یک ضرورت ناگزیر به یک انتخاب آموزشی هدفمند تبدیل گردد. |
| کلیدواژه ها |
| کلاسهای چندپایه، دانشگاه فرهنگیان، تربیت معلم، تجارب زیسته |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
