آموزش فراگیر؛ پلی به سوی عدالت آموزشی پایدار
کد مقاله : 1264-MGE7
نویسندگان
سید محمد شریفی *1، علیرضا صالحی فیض آبادی1، روح الله خذایی2
1دانشگاه فرهنگیان اصفهان پردیس شهید باهنر(ع)،دانشکده آموزش ابتدایی،گروه آموزش ابتدایی،اصفهان،ایران
2گروه روانشناسی، پردیس باهنر دانشگاه فرهنگیان اصفهان
چکیده مقاله
چکیده:
مقدمه : این پژوهش با هدف بررسی جامع چالش‌ها، عوامل موفقیت و راهکارهای توانمندسازی معلمان برای پیشرفت آموزش گنجانده (فراگیر) برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه در ایران انجام شد. روش کار: مطالعۀ حاضر، پژوهشی با طرح توصیفی-همبستگی و آزمایشی بود. نمونۀ پژوهش شامل ۲۰۰ شرکت‌کننده بود که با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های استاندارد و جهت تحلیل آن‌ها از آزمون‌های همبستگی پیرسون، تی مستقل و تحلیل رگرسیون چندگانه با نرم‌افزار SPSS استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین متغیرهای آمادگی معلمان و زیرساخت‌های آموزشی با پیشرفت تحصیلی و اجتماعی دانش‌آموزان رابطه‌ای مثبت و معنادار وجود دارد (p < 0.01). متغیرهای مستقل توانستند در مجموع ۴۸٪ از واریانس متغیر وابسته را تبیین کنند (R²=0.48). همچنین، میانگین رشد اجتماعی-عاطفی در گروه آزمایش (محیط فراگیر) به‌طور معناداری بالاتر از گروه گواه (محیط استثنایی) بود (p < 0.001). تحلیل کیفی نیز مؤلفه‌هایی چون «توسعه طرح درس» و «مدیریت زمان» را به عنوان مهارت‌های کلیدی برای معلمان شناسایی کرد. نتیجه‌گیری: موفقیت آموزش گنجانده در ایران در گرو یک رویکرد یکپارچه شامل توانمندسازی حرفه‌ای معلمان، بهبود زیرساخت‌های حمایتی و فیزیکی، و تقویت ارتباط مؤثر میان مدرسه و خانواده است. تحقق این رویکرد، گامی ضروری برای دستیابی به عدالت آموزشی محسوب می‌شود.
کلیدواژه ها
واژه‌های کلیدی: آموزش فراگیر ، عدالت آموزشی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر