| مدل تدریس مطلوب در کلاسهای چندپایه بر اساس نظریه داده بنیاد |
| کد مقاله : 1236-MGE7 |
| نویسندگان |
|
امین امانی * دکتری مدیریت، دانشگاه فرهنگیان خراسان شمالی |
| چکیده مقاله |
| این پژوهش با هدف تبیین « مدل تدریس مطلوب در کلاسهای چندپایه» و فهم سازوکارهای شکلدهنده کنش معلمان در این محیطهای آموزشی انجام شد. روش تحقیق، کیفی با رویکرد دادهبنیاد بود و دادهها از طریق مصاحبه نیمهساختاریافته با معلمان باتجربه کلاسهای چندپایه گردآوری و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد. یافتهها نشان داد که معلمان برای سازماندهی یادگیری در شرایط تنوع پایهها، کمبود زمان و محدودیت منابع، از مجموعهای از الگوهای حرفهای شامل زمانبندی چندسطحی، طراحی تکالیف خودراهبر، گروهبندی میانپایهای، بهرهگیری از یادگیری همیار و تلفیق موضوعات استفاده کردهاند. تحلیل الگوی پارادایمی مشخص ساخت که پدیده مرکزی یعنی «سازماندهی منعطف تدریس» تحت تأثیر سه دسته عامل شکل میگیرد: شرایط علّی همچون ساختار کلاس چندپایه و نیازهای متفاوت یادگیرندگان؛ شرایط زمینهای مانند محیط فیزیکی مدرسه و امکانات آموزشی؛ و شرایط مداخلهگر مانند تجربه و باورهای حرفهای معلم. بر اساس این الگو، کنش معلمان به بهبود جریان یادگیری، تقویت مشارکت دانشآموزان، سازمانیافتگی فعالیتها و افزایش استقلال یادگیری منجر شده است. جمعبندی نشان میدهد که در کلاسهای چندپایه، کیفیت تدریس بیش از آنکه وابسته به میزان امکانات باشد، به توانایی معلم در تنظیم ساختارهای یادگیری چندسطحی و فعالسازی تعاملات میانپایهای مرتبط است. بنابراین، توجه به توسعه مهارتهای حرفهای معلمان، بازطراحی برنامههای پشتیبانی مدرسه و فراهمسازی بستههای آموزشی قابلانعطاف میتواند زمینه اجرای مؤثرتر آموزش چندپایه را فراهم سازد. |
| کلیدواژه ها |
| کلاس چندپایه، دادهبنیاد، راهبردهای تدریس، یادگیری خودراهبر، سازماندهی چندسطحی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
