بررسی جایگاه معلم در تربیت اخلاقی دانش‌آموزان ابتدایی
کد مقاله : 1224-MGE7
نویسندگان
حجت اله اسما عیل نیاگنجی *1، اسحق شیرین کام2
1استادیارگروه اموزشی زبان وادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان تهران ایران
2استادیارگروه آموزش علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان تهران ،ایران Assistant Professor, Department of Educational Sciences, Farhangian University of Tehran, Iran
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی جایگاه معلم در تربیت اخلاقی دانش‌آموزان دوره ابتدایی انجام شد. مطالعه حاضر از نوع کیفی و با روش توصیفی-تحلیلی طراحی گردید و جامعه مفهومی آن شامل منابع معتبر فارسی و لاتین در حوزه‌های تربیت اخلاقی، فلسفه تعلیم و تربیت، روان‌شناسی رشد کودک و اخلاق اسلامی بود. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و بر اساس معیارهای ارتباط موضوعی، اعتبار علمی منابع و به‌روز بودن صورت پذیرفت و داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوای تماتیک پردازش شدند. یافته‌ها نشان داد که تربیت اخلاقی فرآیندی فراتر از آموزش صرف یا تلقین قواعد رفتاری است و بر شکوفایی فطرت اخلاقی ذاتی کودک استوار می‌باشد. در این میان، معلم دوره ابتدایی نه تنها به‌عنوان انتقال‌دهنده دانش، بلکه به‌مثابه «الگوی اخلاقی زنده» عمل می‌کند؛ چرا که رفتار، گفتار، منش و حتی نحوه برخورد روزمره‌اش تأثیری عمیق و پایدار در شکل‌گیری شخصیت اخلاقی دانش‌آموز دارد. همچنین مشخص گردید که هماهنگی میان گفتار و عمل معلم، پیش‌شرط اثربخشی تربیت اخلاقی است و هرگونه ناسازگاری میان این دو می‌تواند منجر به بی‌اعتمادی و گمراهی کودک شود. بر این اساس، موفقیت تربیت اخلاقی در مدرسه مستلزم بازنگری در جایگاه حرفه‌ای معلم و تعریف مجدد آن به‌عنوان یک «ماموریت اخلاقی» در چارچوب نظام تعلیم و تربیت اسلامی-ایرانی است، نه صرفاً یک شغل فنی و آموزشی.
کلیدواژه ها
تربیت، اخلاق، تربیت اخلاقی، معلم، الگویی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر