| یادگیری خودتنظیمی و تعامل اجتماعی در کلاس های چندپایه: یک مرور نظامند |
| کد مقاله : 1223-MGE7 |
| نویسندگان |
|
مسلم شاهرخی *1، سعداله هاشمی2 1آموزش و پرورش 2استادیار دانشگاه فرهنگیان |
| چکیده مقاله |
| کلاسهای چندپایه بهعنوان یکی از واقعیتهای آموزشی در مناطق روستایی و کمجمعیت، علاوه بر نقش جبرانی در تحقق عدالت آموزشی، محیطی منحصر بهفرد برای رشد روانشناختی و اجتماعی دانشآموزان فراهم میآورند. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و مرور نظاممند منابع علمی داخلی و خارجی در سال های اخیر به بررسی دو محور اصلی یعنی یادگیری خودتنظیمی و تعامل اجتماعی بینپایهای در کلاسهای چندپایه پرداخته است. نتایج نشان میدهد که مهارتهای خودتنظیمی یادگیری شامل مدیریت زمان، تعیین اهداف فردی و خودارزیابی، در کلاسهای چندپایه اهمیت ویژهای دارند و موجب افزایش استقلال یادگیری، انگیزش درونی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان میشوند. تعامل اجتماعی میان دانشآموزان پایههای مختلف فرصتهای ارزشمندی برای رشد مهارتهای ارتباطی، همدلی و یادگیری مشارکتی ایجاد میکند و به ارتقای سلامت روانی و اجتماعی آنان کمک مینماید.از سوی دیگر، فشار کاری معلمان و تفاوت سطح یادگیری دانشآموزان میتواند استرسزا باشد، اما حمایت نهادی، آموزش مهارتهای روانی–اجتماعی و بهرهگیری از فناوریهای آموزشی نوین میتواند این فشارها را کاهش دهد و کیفیت آموزش را ارتقا بخشد. در نتیجه، کلاسهای چندپایه اگر با رویکردی روانشناختی و آموزشی نوین مدیریت شوند، نهتنها چالشهای آموزشی را کاهش میدهند، بلکه به بستری برای پرورش مهارتهای خودتنظیمی، تعامل اجتماعی و سلامت روانی پایدار تبدیل میشوند. این مقاله با تأکید بر ضرورت آموزش مهارتهای خودتنظیمی به دانشآموزان و معلمان و تقویت تعامل اجتماعی بینپایهای، چشماندازی معاصر برای ارتقای کیفیت آموزش در کلاسهای چندپایه ارائه میدهد. |
| کلیدواژه ها |
| کلاس چندپایه ، یادگیری خودتنظیمی، تعامل اجتماعی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
