تحلیل تطبیقی عناصر ساختار سازمانی، محتوای برنامه درسی، راهبردهای تدریس و یادگیری و نظام تربیت معلم در کلاس‌های چندپایه ایران، ترکیه و هند

کد مقاله : 1163-MGE7

نویسندگان

سینا آقاجانی دفرازی *، آرین احمدی جعفرآبادی، محمدطه شهید نیا، هومن رشیدی نژاد آموزش و پرورش

چکیده مقاله

کلاس‌های چندپایه به‌عنوان راهبردی انعطاف‌پذیر برای تضمین دسترسی به آموزش ابتدایی در مناطق کم‌جمعیت و روستایی، نقش مهمی در ارتقای عدالت آموزشی و کاهش نابرابری‌ها ایفا می‌کنند. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و استراتژی تطبیقی، به تحلیل چهار مؤلفه کلیدی کلاس‌های چندپایه شامل ساختار سازمانی، محتوای برنامه درسی، راهبردهای تدریس و یادگیری و نظام تربیت معلم در ایران، ترکیه و هند می‌پردازد. این مطالعه بر اساس مدل چهارمرحله‌ای بردی (توصیف، تفسیر، هم‌نهادی و مقایسه) انجام شده و با تحلیل ۴۵ منبع علمی و اسناد رسمی، شاخص ترکیبی «عدالت چندپایه تطبیقی» (AMGEI) برای سنجش کیفیت و برابری آموزشی طراحی شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ترکیه با انسجام نهادی، پشتیبانی فناورانه و آموزش تخصصی نسبتاً پایدار، بالاترین امتیاز (AMGEI ۷۸) را کسب کرده است، هند با سیاست‌های محتوایی نوآورانه و رویکرد ABL رتبه دوم (۶۱) و ایران با انسجام فرهنگی برنامه درسی اما انعطاف محدود محتوا و ضعف تربیت معلم در رتبه میانی (۶۵) قرار دارد. تحلیل هم‌نهادی نشان می‌دهد کیفیت آموزش چندپایه نه تنها به منابع موجود، بلکه به توازن میان سه محور ساختار، محتوا و توانمندسازی معلمان وابسته است. تفاوت‌های میان کشورها بیشتر ناشی از عدم تعادل در این سه حوزه است: ترکیه در ساختار سازمانی و فناوری، هند در انعطاف محتوایی و ایران در انسجام فرهنگی پیشرو است. پژوهش حاضر با ارائه چارچوب تحلیلی جامع، اهمیت طراحی سیاست‌های یکپارچه و هماهنگ برای ارتقای کیفیت آموزش چندپایه و تقویت عدالت آموزشی در کشورهای در حال توسعه را برجسته می‌کند و درس‌آموخته‌هایی کاربردی برای بهبود سیاست‌گذاری آموزشی در ایران ارائه می‌دهد.

کلیدواژه ها

کلاس‌های چندپایه، آموزش ابتدایی، ساختار آموزشی، محتوای برنامه درسی، آموزش تطبیقی.

وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر