| رابطه درونگرایی وکمرویی باانزوایاجتماعی دانشآموزان دخترپنجم و ششم کلاس های چندپایه |
| کد مقاله : 1116-MGE7 |
| نویسندگان |
|
فروغ ماهیگیر *1، بهمن اسلامی2 1استادیار گروه روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان ایران، تهران، ایران 2دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه فرهنگیان ایران، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| چکیده پژوهش حاضرباهدف بررسی رابطه درونگرایی وکمرویی باانزوایاجتماعی دانشآموزان دخترپنجم و ششم چندپایه ابتدایی انجام شد. پژوهش ازنظرهدف کاربردی وازنظرروش توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دخترپایه های پنجم و ششم چند پایه ابتدایی شهرستان فیروزآباد، درسال تحصیلی 1404-1403بود که بادرنظرگرفتن جدول مورگان وکرجسی حجم نمونه130نفروبااستفاده ازروش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق شامل پرسشنامه شخصیتی آیزنک (فرم کودکان و نوجوانان)؛ پرسشنامه کمرویی کودکان کروزیر (۱۹۹۵ و همچنین پرسشنامه انزوای اجتماعی مدرسییزدی (۱۳۹۳) بود و داده های به دست آمده باروش آماری رگرسیون چندمتغیری بانسخه شماره ۲6نرم افزارspss موردتجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته های به دست آمده نشان دادکه هردومتغیردرونگرایی وکمرویی باانزوای اجتماعی همبستگی معناداری داشته ولی شدت ونوع این رابطه متفاوت میباشد. همچنین، کمرویی با ضریب بتای بالاتر (β=0.481) پیشبینیکنندهی قویتری نسبت به درونگرایی (β=0.201) در شکلگیری انزوای اجتماعی است و گرایشهای رفتاری و هیجانی ناشی از کمرویی نقش کلیدیتری در کنارهگیری اجتماعی کودکان نسبت به گرایشهای شناختی و ترجیحی مرتبط با درونگرایی دارند. براساس نتایج، ساختار مدارس چندپایه نیازمند مداخلات روانشناختی و تربیتی هدفمند برای حمایت از دانشآموزان کمرو و درونگرا بوده تا از بروز انزوایاجتماعی جلوگیری شود وپیشنهادهایی درخصوص ضرورت کاهش سطح متغیرهای درونگرایی وکمرویی دربین جامعه آماری پژوهش ارائه گردید. |
| کلیدواژه ها |
| انزوای اجتماعی، درونگرایی، کمرویی، کلاس های چندپایه |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
