| مطالعه تطبیقی و نظاممند کلاسهای چندپایه در ایران و ژاپن: شباهت ها، تفاوتها و درسهای آموختنی |
| کد مقاله : 1101-MGE7 |
| نویسندگان |
|
سارا عابدی کوشکی1، مهدی کوهساریان *2، محسن فرزین اینچه برون3، علی اکبر نوری قره تکن3 1استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 2دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان واحد شهید بهشتی گنبد کاووس، گلستان، ایران 3دانشجوی آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان واحد شهید بهشتی گنبد کاووس، گلستان، ایران |
| چکیده مقاله |
| آموزش چندپایه در بسیاری از کشورها بهویژه مناطق روستایی و کمجمعیت نقش مهمی در تحقق عدالت آموزشی دارد. این پژوهش با رویکرد تطبیقی به بررسی نظاممند کلاسهای چندپایه در ایران و ژاپن پرداخته و تلاش کرده است وضعیت موجود، سیاستها، روشهای تدریس، برنامهدرسی و نقش معلمان را تحلیل کند. دادهها از طریق مطالعه و تحلیل محتوای اسناد رسمی، گزارشهای ملی و 12 مقاله علمی داخلی و بینالمللی درباره طراحی برنامهدرسی و اجرای آموزش چندپایه در دو کشور گردآوری شده است. یافتهها نشان میدهد در ایران کلاسهای چندپایه عمدتاً ناشی از ضرورتهای جغرافیایی بوده و چالشهایی مانند کمبود منابع، فشار کاری معلمان، نبود بستههای درسی چندسطحی و ضعف زیرساختها مشاهده میشود. در مقابل، ژاپن با رویکردی برنامهریزیشده شامل قوانین حمایتی، تربیت حرفهای معلمان، طراحی برنامهدرسی منطقهمحور، مدلهای همافزا و استفاده سازمانیافته از یادگیری مشارکتی توانسته است کیفیت آموزش را در مدارس کوچک حفظ و حتی ارتقا دهد. مطالعه تطبیقی نشان میدهد که موفقیت ژاپن ناشی از تلفیق سیاستگذاری مبتنی بر عدالت، طراحی درسی چندسطحی و مشارکت جامعه محلی است؛ امری که در ایران کمتر دیده میشود. با توجه به نتایج پیشنهاد میشود که بازطراحی سیاستهای ملی، تربیت معلم تخصصی، تولید بستههای آموزشی چندسطحی و تقویت ساختارهای هماهنگی منطقهای برای ارتقای کیفیت آموزش چندپایه انجام شود. |
| کلیدواژه ها |
| آموزش چندپایه، ایران، ژاپن، سیاستگذاری آموزشی، مقایسه تطبیقی. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
