تحلیل تطبیقی مدیریت زمان در کلاس‌های چندپایه: مطالعه موردی ایران و ایالات متحده آمریکا
کد مقاله : 1066-MGE7
نویسندگان
سارا عابدی کوشکی1، مهدی سنجه وینی *2، زهرا رجنی3، علی سنجه ونلی2، احد جعفرنژاد4
1استادیار،گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2دانشجو کارشناسی رشته آموزش ابتدایی، دانشگاه فرهنگیان، واحد شهید بهشتی گنبدکاووس، گلستان، ایران.
3دانشجو کارشناسی رشته آموزش کودکان با نیاز های ویژه، دانشگاه فرهنگیان، واحد امام جعفر صادق(ع)، خراسان شمالی، ایران.
4کارشناسی ارشد هوش مصنوعی، دبیر آموزش و پرورش گرگان، گلستان، ایران.
چکیده مقاله
کلاس‌های چندپایه به عنوان یک ضرورت ساختاری در بسیاری از نظام‌های آموزشی، با چالش بنیادین کمبود وقت مواجه‌اند که کیفیت آموزش را به‌ویژه در سیستم‌های متمرکز تهدید می‌کند. هدف کلی این پژوهش، بررسی مدیریت زمان در کلاس‌های چندپایه ایران (نظام متمرکز) و ایالات متحده آمریکا (نظام غیرمتمرکز) به منظور ارائه الگوی بومی بهینه است. این پژوهش با رویکرد کیفی و در چارچوب مطالعه تطبیقی انجام شده است. فرایند مقایسه بر اساس الگوی چهارمرحله‌ای جرج بردی شامل «توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه» سازمان‌دهی شده و داده‌ها با بهره‌گیری از روش تحلیل اسنادی و منابع ثانویه گردآوری شده‌اند. یافته‌ها نشان داد که در ایران، به دلیل فشار محتوای متراکم و بار اداری مدیر-آموزگاری، استراتژی غالب چرخش سریع معلم است که منجر به افزایش زمان‌های پرت و انتظار منفعلانه دانش‌آموزان می‌شود. در مقابل، در آمریکا با تکیه بر استقلال شغلی معلم، از استراتژی‌های شیوه های آموزشی و مراکز یادگیری برای تبدیل زمان انتظار به یادگیری خودراهبر استفاده می‌شود. نتیجه‌گیری پژوهش بیان می‌کند که بحران زمان در کلاس‌های چندپایه ایران، مسئله‌ای ساختاری و سیستمی است که از یکنواختی برنامه درسی، تمرکز اداری و محدودیت اختیار معلمان ناشی می‌شود؛ در حالی که در الگوهای موفق جهانی، پایداری سیستم بر تنوع، انعطاف و تفویض اختیار استوار است. بر اساس این تحلیل، پیشنهاد پژوهش شامل حذف وظایف اداری مدیر–آموزگاری، افزایش اختیارات آموزشی معلمان، امکان ادغام و بازنگری محتوای درسی و طراحی شیوه‌های یاددهی–یادگیری متناسب با اقتضائات کلاس‌های چندپایه است.
کلیدواژه ها
کلاس چندپایه، مدیریت زمان، مطالعه تطبیقی، ایران و آمریکا.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی