هوش مصنوعی: تسهیل‌گر طراحی آموزشی در کلاس‌های چندپایه مناطق محروم عشایری
کد مقاله : 1059-MGE7
نویسندگان
عباس صنوبر *
استادیار گروه اموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
چکیده مقاله
کلاس‌های چندپایه در مناطق محروم عشایری ایران با چالش‌های ساختاری و آموزشی عمیقی روبه‌رو هستند که فعالیت های مرتبط با فرایند یاددهی-یادگیری بخصوص طراحی آموزشی مؤثر را با دشواری مواجه می‌سازد. این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی، تجربه و دیدگاه معلمان کلاس‌های چندپایه مناطق محروم عشایری درباره به‌کارگیری هوش مصنوعی به‌عنوان تسهیل‌گری در فرآیند طراحی آموزشی را بررسی کرده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با 12 معلم فعال در مدارس عشایری استان‌خوزستان جمع‌آوری و با روش تحلیل مضمون براون و کلارک(2006) تحلیل شدند. یافته‌ها چهار مضمون اصلی را آشکار ساخت: (1) نیاز فوری به ابزارهای طراحی درس تطبیقی، (2) تمایل به راه‌حل‌های آفلاین و سبک‌وزن، (3) ترس از جایگزینی معلم و (4) الزام بومی‌سازی فناوری با فرهنگ عشایری. نتایج نشان می‌دهد که هوش مصنوعی می‌تواند نقش مؤثری در تسهیل طراحی آموزشی ایفا کند، مشروط بر اینکه بر پایه واقعیت‌های زیرساختی، فرهنگی و شناختی این جوامع طراحی شود. این پژوهش ضمن پر کردن یک خلأ پژوهشی در ادبیات داخلی، به عنوان اولین مطالعه در ایران که به‌صورت سیستماتیک، نگاه معلمان عشایری به هوش مصنوعی را تبیین می‌کند؛ در این راستا، خلأ مهمی را در ادبیات فارسی پر می‌کند که در نهایت راهگشای طراحی ابزارهای آموزشی هوشمند بومی‌شده برای محیط‌های مناطق محروم است.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی، طراحی آموزشی، کلاس چندپایه، مناطق عشایری محروم
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر